பாக்கெட்டில் சர்க்கரை, உப்பு, கொழுப்பு எச்சரிக்கை லேபிள்: இந்தியாவிடம் ஆலோசனை கோரும் நெஸ்லே – பின்னணி என்ன?

இந்தியாவில் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுப் பொருட்களின் பாக்கெட்டுகளில் சர்க்கரை, உப்பு மற்றும் கொழுப்பின் அளவு குறித்து நுகர்வோருக்கு எளிதில் புரியும் வகையில் முன்பக்க எச்சரிக்கை லேபிள்களை (Front-of-Pack Labelling – FOPL) அறிமுகப்படுத்துவது தொடர்பான விவாதம் மீண்டும் தீவிரமடைந்துள்ளது.

இந்த நிலையில், உணவு மற்றும் பான நிறுவனங்களின் கருத்துகளையும் அரசாங்கம் கேட்டு, அறிவியல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் விதிகளை உருவாக்க வேண்டும் என்று உலகளாவிய உணவு நிறுவனமான Nestlé வலியுறுத்தியுள்ளது.

நெஸ்லே தலைமை நிர்வாக அதிகாரி பிலிப் நவ்ரடில், நிறுவனங்களுடன் ஆலோசனை நடத்துவது விதிமுறைகளை உருவாக்குவதில் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்றும், நுகர்வோருக்கு தெளிவான தகவல்களை வழங்கும் அதே நேரத்தில் அறிவியல் ரீதியாக சமநிலையான அணுகுமுறை தேவை என்றும் கூறியுள்ளார்.

Front-of-Pack Labelling என்றால் என்ன?

பொதுவாக ஒரு உணவுப் பொருளின் பின்புறத்தில் ஊட்டச்சத்து விவரங்கள் விரிவாக இடம்பெறும்.

ஆனால், அந்த அட்டவணையைப் படித்து ஒரு பொருளில் சர்க்கரை, உப்பு அல்லது கொழுப்பு எவ்வளவு உள்ளது என்பதை ஒவ்வொரு நுகர்வோரும் உடனடியாக புரிந்துகொள்வது சுலபமாக இருக்காது.

இதற்கான மாற்று அணுகுமுறையாகத்தான் Front-of-Pack Labelling (FOPL) முன்வைக்கப்படுகிறது.

அதாவது, ஒரு பொருளின் பாக்கெட்டின் முன்பக்கத்திலேயே அதிக சர்க்கரை, அதிக சோடியம் அல்லது அதிக நிறைவுற்ற கொழுப்பு போன்ற தகவல்களை சின்னங்கள், நிறங்கள் அல்லது எளிய எச்சரிக்கை வடிவில் நுகர்வோரின் கவனத்திற்கு கொண்டு வருவது.

உதாரணமாக, உச்ச நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட விவாதங்களில் “High Sodium Level”, “High Sugar Level”, “High Saturated Fat Level” போன்ற எச்சரிக்கைகள் கொண்ட FOPL மாதிரிகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

இந்தியாவில் இந்த விவாதம் புதிதல்ல

இந்தியாவில் FOPL குறித்து பல ஆண்டுகளாக விவாதம் நடைபெற்று வருகிறது.

FSSAI ஏற்கனவே 2022ஆம் ஆண்டில் Front-of-Pack Nutritional Labelling தொடர்பான வரைவு விதிமுறையை வெளியிட்டிருந்தது. அதில், பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுப் பொருட்களின் ஊட்டச்சத்து தன்மையை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் முன்பக்கத்தில் தகவல்களை வழங்குவது குறித்து முன்மொழியப்பட்டது.

முன்னைய முன்மொழிவுகளில், உணவின் energy, total sugar, saturated fat மற்றும் sodium போன்ற அம்சங்களை 100 கிராம் அல்லது 100 மில்லிலிட்டர் அடிப்படையில் மதிப்பிடும் அணுகுமுறையும் இடம்பெற்றிருந்தது.

இதன் ஒரு பகுதியாக “Indian Nutrition Rating” என்ற நட்சத்திர மதிப்பீட்டு முறையும் வரைவு விதிகளில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

FSSAI-யின் தற்போதைய அணுகுமுறை என்ன?

FSSAI கடந்த சில ஆண்டுகளில் உணவுப் பொருட்களில் ஊட்டச்சத்து தகவல்கள் நுகர்வோருக்கு தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி வருகிறது.

2024ஆம் ஆண்டு FSSAI, பாக்கெட்டுகளில் சர்க்கரை, உப்பு மற்றும் saturated fat ஆகியவற்றின் தகவல்கள் தடித்த எழுத்திலும் அதிக எழுத்துரு அளவிலும் இடம்பெற வேண்டும் என்று அறிவித்திருந்தது.

மேலும், 2025ஆம் ஆண்டுக்கான வரைவு திருத்தங்களில் added sugar, saturated fat மற்றும் sodium ஆகியவற்றின் ஒரு serving-க்கு Recommended Dietary Allowance (RDA) பங்களிப்பு தடித்த எழுத்திலும் ஒப்பீட்டளவில் பெரிய எழுத்துருவிலும் குறிப்பிடப்பட வேண்டும் என முன்மொழியப்பட்டது.

இதனால், இந்தியாவில் தற்போது விவாதிக்கப்படும் முக்கியமான கேள்விகளில் ஒன்று:

“நுகர்வோருக்கு எச்சரிக்கையை எந்த வடிவில், எந்த அளவீட்டின் அடிப்படையில் வழங்க வேண்டும்?”

என்பதாகும்.

நெஸ்லே வலியுறுத்தும் “Portion Size” அணுகுமுறை

இங்குதான் நெஸ்லே முன்வைக்கும் கருத்து முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

ஒரு உணவுப் பொருளின் மொத்த எடையை மட்டும் வைத்து அதன் ஊட்டச்சத்து தாக்கத்தை மதிப்பிடுவதற்குப் பதிலாக, ஒரு நபர் வழக்கமாக உட்கொள்ளும் portion அல்லது serving size-ஐயும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்று நிறுவனம் வலியுறுத்துகிறது.

நெஸ்லே தனது சொந்த ஊட்டச்சத்து தகவல் கொள்கையிலும், நுகர்வோர் ஒரு பொருளை எவ்வளவு அளவு உட்கொள்கிறார்கள் என்பதும் முக்கியமானது எனக் குறிப்பிடுகிறது.

அந்நிறுவனம் தனது packaging-ல் portion size மற்றும் nutrition information ஆகியவற்றை தெளிவாக வழங்குவதன் மூலம் நுகர்வோர் தகவலறிந்த முடிவுகளை எடுக்க உதவுவதாகக் கூறுகிறது.

“100 கிராம்” vs “ஒரு serving” – ஏன் இந்த விவாதம்?

ஒரு பொருளை 100 கிராம் அடிப்படையில் மதிப்பிடுவது, வெவ்வேறு பொருட்களை ஒப்பிடுவதற்கு ஒரே மாதிரியான அளவுகோலை வழங்குகிறது.

ஆனால் நிஜ வாழ்க்கையில் நுகர்வோர் ஒவ்வொரு பொருளையும் 100 கிராம் என்ற அளவில் சாப்பிடுவதில்லை.

உதாரணமாக, ஒரு பொருளின் முழு பாக்கெட்டையும் ஒருவர் ஒரே நேரத்தில் உட்கொள்ளலாம்; மற்றொருவர் அதிலிருந்து சிறிய அளவு மட்டுமே எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

இதனால் “பொருளில் எவ்வளவு இருக்கிறது?” என்பதுடன் “வழக்கமாக ஒருவர் எவ்வளவு சாப்பிடுகிறார்?” என்பதையும் கணக்கில் எடுக்க வேண்டும் என நெஸ்லே வாதிடுகிறது.

அதே நேரத்தில், portion size-ஐ நிறுவனங்களே நிர்ணயிக்கும் போது, அது நுகர்வோருக்கு தவறான குறைந்த அளவிலான உணவுப் பயன்பாட்டை பிரதிபலிக்கக்கூடும் என்ற கவலையும் எழலாம்.

எனவே, portion size எவ்வாறு வரையறுக்கப்பட வேண்டும் என்பதும் எதிர்கால விதிமுறைகளில் முக்கியமான விவாதமாக இருக்கக்கூடும்.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் தலையீடு

இந்த விவகாரம் நீதித்துறையின் கவனத்திற்கும் சென்றுள்ளது.

2026 பிப்ரவரி 10ஆம் தேதி வெளியான உச்ச நீதிமன்ற ஆவணத்தில், packaged food பொருட்களுக்கு front-of-package labelling மூலம் High Sodium, High Sugar மற்றும் High Saturated Fat போன்ற எச்சரிக்கைகள் வழங்குவது குறித்து குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அந்த ஆவணத்தில் FOPL சர்வதேச அளவில் நடைமுறையில் உள்ள ஒரு அணுகுமுறை என்றும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இதனால் இந்தியாவில் FOPL தொடர்பான விவாதம் வெறும் தொழில்துறை விதிமுறை விவகாரமாக இல்லாமல், பொது சுகாதாரம் மற்றும் நுகர்வோர் உரிமை தொடர்பான முக்கிய கொள்கை விவகாரமாகவும் மாறியுள்ளது.

ஏன் இந்த லேபிள்கள் முக்கியம்?

பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளில் அதிக அளவு சர்க்கரை, சோடியம் மற்றும் saturated fat இருப்பது குறித்து உலகளவில் பொது சுகாதார விவாதங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.

ஒரு பொருளை வாங்கும்போது அதன் பின்புறத்தில் இருக்கும் நீண்ட ஊட்டச்சத்து அட்டவணையைப் படிக்காமல், முன்பக்கத்தில் இருக்கும் ஒரு எளிய எச்சரிக்கை நுகர்வோரின் கவனத்தை உடனடியாக ஈர்க்கும் என்பது FOPL முறையின் முக்கிய நோக்கமாகும்.

இதன் மூலம்:

• பொருட்களை வாங்குவதற்கு முன் நுகர்வோர் விரைவாக ஒப்பிடலாம்.
• அதிக சர்க்கரை அல்லது சோடியம் கொண்ட பொருட்களை அடையாளம் காண முடியும்.
• பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கான உணவுப் பொருட்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் கூடுதல் தகவலைப் பெறலாம்.
• உணவு நிறுவனங்கள் தங்களது தயாரிப்புகளில் ஊட்டச்சத்து தரத்தை மேம்படுத்த ஊக்கமடையலாம்.

ஆனால் தொழில்துறையின் கவலை என்ன?

நெஸ்லே உள்ளிட்ட உணவு நிறுவனங்கள், புதிய விதிமுறைகள் அறிவியல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றன.

நிறுவனங்களின் கருத்துகளையும் கேட்டறிந்து, சர்வதேச அளவில் பயன்படுத்தப்படும் நடைமுறைகளை ஆராய்ந்து, இந்திய நுகர்வோரின் உணவுப் பழக்கங்களுக்கு ஏற்ற வகையில் விதிகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே நெஸ்லேவின் நிலைப்பாடு.

ஆனால் பொது சுகாதார ஆதரவாளர்கள், விதிகளை உருவாக்குவதில் உணவு நிறுவனங்களின் பங்கு அதிகமாக இருப்பது நலன் மோதல் (conflict of interest) ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று கவலை தெரிவிக்கின்றனர். Reuters செய்தியும் இந்த எதிர்மறை கருத்துகளைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

சர்வதேச நடைமுறைகள் ஏன் பேசப்படுகின்றன?

உலகின் பல நாடுகளில் முன்பக்க ஊட்டச்சத்து லேபிள்கள் வெவ்வேறு வடிவங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

சில நாடுகள் எச்சரிக்கை சின்னங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. சில நாடுகள் traffic-light நிற முறையைப் பயன்படுத்துகின்றன. மற்ற சில நாடுகள் ஒட்டுமொத்த ஊட்டச்சத்து மதிப்பீட்டை வழங்குகின்றன.

இதனால் இந்தியா எந்த மாதிரியைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும் என்பது முக்கியமான கொள்கை முடிவாக உள்ளது.

ஒரு பொருளில் உள்ள சர்க்கரை, உப்பு மற்றும் கொழுப்பின் அளவை மட்டும் காட்ட வேண்டுமா?

அல்லது

அந்த அளவு நுகர்வோரின் தினசரி உணவுத் தேவையில் எவ்வளவு பங்களிக்கிறது என்பதையும் காட்ட வேண்டுமா?

என்பது தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படும்.

நுகர்வோருக்கு இறுதியில் என்ன தேவை?

இந்த விவகாரத்தில் ஒரு விஷயம் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

நுகர்வோருக்கு எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய, வெளிப்படையான மற்றும் அறிவியல் அடிப்படையிலான தகவல் தேவை.

ஒரு பாக்கெட்டின் பின்புறத்தில் இருக்கும் சிறிய எழுத்துக்களை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், பொருளின் முக்கிய ஊட்டச்சத்து அம்சங்களை முன்பக்கத்திலேயே தெளிவாகக் காண முடிந்தால், உணவைத் தேர்வு செய்யும் முடிவு மேலும் தகவலறிந்ததாக இருக்கலாம்.

அதே நேரத்தில், லேபிள் எந்த அளவீட்டில் கணக்கிடப்படுகிறது, portion size எவ்வாறு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது, warning threshold எவ்வாறு தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பவை வெளிப்படையாக இருக்க வேண்டும்.

அடுத்த கட்டம் என்ன?

FSSAI மற்றும் மத்திய அரசு எதிர்காலத்தில் எந்த வகையான Front-of-Pack Labelling முறையைத் தேர்வு செய்கின்றன என்பதே இப்போது கவனிக்கப்படும் முக்கிய அம்சமாகும்.

ஒருபுறம், பொது சுகாதாரத்தைப் பாதுகாக்கும் வலுவான எச்சரிக்கை முறை தேவைப்படுகிறது.

மறுபுறம், உணவுத் தொழில் முன்வைக்கும் அறிவியல், அளவீடு, நடைமுறைச் சிக்கல்கள் மற்றும் சர்வதேச தரநிலைகள் குறித்த கருத்துகளும் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும்.

இரண்டுக்கும் இடையே சமநிலையை உருவாக்குவதே கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கும்.

இந்தியாவில் பாக்கெட் உணவுகளுக்கான Front-of-Pack Labelling விவகாரம், ஒரு சிறிய packaging மாற்றம் மட்டுமல்ல.

இது நுகர்வோர் அறியும் உரிமை, பொது சுகாதாரம், உணவு நிறுவனங்களின் பொறுப்பு மற்றும் அரசின் ஒழுங்குமுறை அதிகாரம் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய ஒரு முக்கிய விவாதமாக உருவெடுத்துள்ளது.

நெஸ்லே போன்ற நிறுவனங்கள் தங்களது கருத்துகள் கேட்கப்பட வேண்டும் எனக் கோருகின்றன. சுகாதார ஆர்வலர்கள் வலுவான எச்சரிக்கை லேபிள்களை வலியுறுத்துகின்றனர். உச்ச நீதிமன்றமும் FOPL குறித்து கவனம் செலுத்தியுள்ளது.

எனவே, இந்தியா உருவாக்கப்போகும் புதிய விதிமுறைகள் அறிவியல் ஆதாரம், நுகர்வோர் நலன் மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை ஆகிய மூன்றையும் எந்த அளவுக்கு சமநிலைப்படுத்துகின்றன என்பதே அடுத்த முக்கிய கேள்வியாக உள்ளது.