நமது கண்கள் ஒரு அற்புதமான இயற்கை கேமரா போன்றவை. ஆனால், எந்த கேமராவிற்கும் இருப்பது போலவே, நமது கண்களுக்கும் சில வரம்புகள் உள்ளன. அவற்றில் முக்கியமான ஒன்று குறைந்தபட்ச தெளிவான பார்வைத் தூரம் (Least Distance of Distinct Vision) ஆகும்.
பொதுவாக ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதக் கண், சுமார் 25 செ.மீ. தூரத்தில் இருக்கும் பொருளை மிகவும் தெளிவாகப் பார்க்க முடியும். இதைவிட ஒரு பொருள் மிக அருகில் வந்துவிட்டால், அந்தப் பொருளின் மீது கண்களின் லென்ஸால் சரியாக கவனம் (Focus) செலுத்த முடியாது.
இதற்கு என்ன காரணம்?
நமது கண்ணில் உள்ள லென்ஸ் (Lens) மற்றும் சிலியரி தசைகள் (Ciliary Muscles) இணைந்து செயல்பட்டு, பொருளிலிருந்து வரும் ஒளிக்கதிர்களை விழித்திரை (Retina) மீது துல்லியமாகக் குவிக்கின்றன.
- பொருள் தூரத்தில் இருந்தால், லென்ஸ் மெல்லியதாக இருக்கும்.
- பொருள் அருகில் வரும்போது, லென்ஸ் தடிமனாகி அதிகமாக வளைந்து ஒளியை குவிக்கும்.
ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லைக்குப் பிறகு லென்ஸால் மேலும் வளைந்து குவிக்க முடியாது. இதனால் ஒளிக்கதிர்கள் விழித்திரையில் சரியாக விழாமல், அதன் பின்னால் குவிகின்றன. இதன் விளைவாக, பொருள் மங்கலாகவோ, தெளிவில்லாமலோ அல்லது மறைவது போலவோ தோன்றுகிறது.
எளிய உதாரணம்
மொபைல் போனை உங்கள் முகத்திற்கு மிக அருகில் கொண்டு வந்தால், அதில் உள்ள எழுத்துகள் தெளிவாகத் தெரியாது. ஆனால் அதை சுமார் 25–30 செ.மீ. தூரத்தில் வைத்தால், உடனே எழுத்துகள் தெளிவாகப் படிக்க முடியும்.
அதேபோல, ஒரு புத்தகத்தையும் கண்களுக்கு மிக அருகில் வைத்துப் படிக்க முடியாது. சிறிது தூரம் விலக்கினால் மட்டுமே எழுத்துகள் தெளிவாகத் தெரியும்.
இது நோயா?
இல்லை. இது ஒரு இயல்பான கண் செயல்பாடு. ஆனால், 25 செ.மீ.க்கும் அதிக தூரத்தில் வைத்தாலும் தெளிவாகப் பார்க்க முடியவில்லை என்றால், அது கிட்டப்பார்வை (Myopia), தூரப்பார்வை (Hyperopia) அல்லது பிற பார்வைக் குறைபாடுகளின் அறிகுறியாக இருக்கலாம். அப்படிப்பட்ட நிலையில் கண் மருத்துவரை அணுகுவது நல்லது.
ஒரு பொருள் மிகவும் அருகில் வரும்போது, கண்ணின் லென்ஸால் அதன்மீது சரியாக கவனம் செலுத்த முடியாததால், ஒளிக்கதிர்கள் விழித்திரையில் துல்லியமாகக் குவியாது. இதன் காரணமாக அந்தப் பொருள் மங்கலாகவோ அல்லது கண்ணில் இருந்து மறைவது போலவோ தோன்றுகிறது. இதுவே மனிதக் கண்ணின் இயல்பான பார்வை வரம்பாகும்.