அமெரிக்காவில் இளம் தலைமுறையினரின் நிதிச் சுதந்திரம் தாமதமாகி வருகிறது. அதிகரித்த வீட்டு வாடகை, வாழ்க்கைச் செலவுகள், கல்விக்கடன் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு தொடர்பான சவால்கள் காரணமாக, பல இளைஞர்கள் தனியாக வசிப்பதற்குப் பதிலாக பெற்றோருடன் தொடர்ந்து வசிப்பதையோ அல்லது மீண்டும் பெற்றோர் வீட்டிற்கு திரும்புவதையோ தேர்வு செய்கின்றனர்.
புதிய தரவுகள் என்ன சொல்கின்றன?
அமெரிக்க Federal Reserve-ன் 2025 household well-being தரவுகளின்படி, 30 வயதுக்குக் குறைவானவர்களில் 49% பேர் 2025-ல் பெற்றோருடன் வசித்தனர். இது 2022-ஐ விட 6 percentage points அதிகமும், 2019-ஐ விட 12 percentage points அதிகமும் ஆகும்.
அதேபோல், Pew Research Center ஆய்வில் 18–24 வயதினரில் 57% பேர் 2023-ல் பெற்றோரின் வீட்டில் வசித்தனர், 1993-ல் இந்த அளவு 53% ஆக இருந்தது. 25–29 வயதினரில் 21% மற்றும் 30–34 வயதினரில் 11% பேர் பெற்றோருடன் வசித்தனர்.
ஏன் இளைஞர்கள் பெற்றோரிடம் திரும்புகின்றனர்?
இதற்கு ஒரே ஒரு காரணம் இல்லை. பல பொருளாதார அழுத்தங்கள் ஒன்றாகச் செயல்படுகின்றன:
1. அதிகரிக்கும் வீட்டு செலவு
தனியாக ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுப்பது அல்லது வீட்டை வாங்குவது பல இளைஞர்களுக்கு கடினமாகியுள்ளது. குறிப்பாக பெரிய நகரங்களில் வாடகை, மின்சாரம், உணவு மற்றும் போக்குவரத்து போன்ற செலவுகள் சேரும்போது மாதாந்திர பட்ஜெட்டில் பெரிய தாக்கம் ஏற்படுகிறது.
2. கல்விக்கடன்
கல்லூரிக் கல்விக்காக கடன் பெற்றவர்கள், வேலை கிடைத்த பிறகும் அந்தக் கடனைச் செலுத்த வேண்டியிருப்பதால், வீடு வாங்குதல் அல்லது தனியாக குடியேறுதல் போன்ற இலக்குகளைத் தள்ளிப்போடுகின்றனர்.
3. நிதிச் சுதந்திரம் தாமதமாகிறது
Pew ஆய்வின்படி, 18–34 வயதினரில் வெறும் 45% பேர் மட்டுமே தாங்கள் முழுமையாக நிதிச் சுதந்திரம் பெற்றுள்ளதாக கூறினர். 18–24 வயதினரில் இந்த அளவு வெறும் 16% ஆக இருந்தது; 25–29 வயதினரில் 44% ஆக உயர்ந்தது.
4. பணத்தைச் சேமிக்கும் முயற்சி
பெற்றோருடன் வசிப்பதால் வாடகை போன்ற பெரிய செலவுகளை குறைத்து, சேமிப்பு அல்லது கடன் திருப்பிச் செலுத்துதலுக்கு அதிக பணத்தை ஒதுக்க முடிகிறது.
பெற்றோருடன் வசிப்பது எப்போதும் பொருளாதாரத் தோல்வியா?
Pew ஆய்வில், பெற்றோருடன் வசிக்கும் இளம் வயதினரில் 64% பேர் இந்த ஏற்பாடு தங்களுடைய தனிப்பட்ட நிதிநிலைக்கு சாதகமாக இருந்ததாக கூறினர். மேலும், பெற்றோருடன் வசிப்பவர்களில் 72% பேர் வீட்டுச் செலவுகளில் ஏதாவது ஒரு வகையில் பங்களிப்பதாக தெரிவித்தனர்; 65% பேர் groceries அல்லது utility bills போன்ற செலவுகளுக்கு பங்களிக்கின்றனர், 46% பேர் rent அல்லது mortgage-க்கும் பணம் செலுத்துகின்றனர்.
இதனால், “பெற்றோருடன் வசிப்பது = வேலை செய்யவில்லை” என்ற எளிமையான விளக்கம் சரியாக இருக்காது. பல சந்தர்ப்பங்களில் அது வீட்டுச் செலவைக் குறைத்து நிதி நிலையைச் சீராக்கும் ஒரு நடைமுறை முடிவாக இருக்கலாம்.
இது வரலாற்றில் புதியதா?
முழுமையாக புதியது அல்ல. U.S. Census மற்றும் Pew தரவுகள் காட்டுவது என்னவென்றால், இளம் வயதினர் பெற்றோருடன் வசிப்பது அமெரிக்காவில் பல காலகட்டங்களிலும் இருந்துள்ளது. சுமார் 1940-ல் 18–34 வயதினரில் 35% பேர் பெற்றோருடன் வசித்தனர்; 1960-ல் இந்த அளவு சுமார் 20% ஆகக் குறைந்தது. பின்னர் மீண்டும் அதிகரித்தது.
எனவே, “1940-களுக்குப் பிறகு இதுவே மிகப்பெரிய அளவு” என்று பொதுவாகக் கூறுவதற்கு முன் வயது வரம்பு மற்றும் தரவு அளவீட்டு முறையைத் தெளிவுபடுத்துவது அவசியம்.
குடும்ப வாழ்க்கையிலும் தாக்கம்
இந்த மாற்றம் பொருளாதாரத்தை மட்டுமல்லாமல், இளைஞர்களின் வாழ்க்கைத் திட்டங்களையும் பாதிக்கிறது. Pew ஆய்வின்படி, 25–29 வயதினரில் திருமணமானவர்களின் விகிதம் 1993-ல் 50% இருந்த நிலையில், 2023-ல் 29% ஆகக் குறைந்துள்ளது. 30–34 வயதினரிடமும் இதேபோன்ற தாமதம் காணப்படுகிறது.
அதாவது, தனி வீடு → திருமணம் → குழந்தைகள் போன்ற பாரம்பரியமான வாழ்க்கை நிலைகளுக்கு இளைஞர்கள் செல்லும் வயது அதிகரித்து வருகிறது.
முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது
சமீபத்திய Federal Reserve தரவு 30 வயதுக்குக் குறைவானவர்களில் 49% பேர் பெற்றோருடன் வசிப்பதாக காட்டுகிறது. இது தற்போதைய அமெரிக்க இளைஞர்களின் வீட்டு மற்றும் நிதிச் சிக்கல்களைப் புரிந்துகொள்ள மிகவும் முக்கியமான புள்ளிவிவரம்.
